Als de graankorrel sterft.
De Apostel Johannes verhaalt enkele dagen voor het belangrijke Pesach-(Paas) feest, het gebeuren van sommige Grieken die Jezus graag willen zien. Wanneer enkele discipelen die vraag overbrengen aan Jezus, antwoordt Hij hen:” Voorwaar, voorwaar, Ik zeg jullie: Indien de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft zij op zichzelf, maar indien zij sterft brengt zij veel vrucht voort.(Joh.12:24).Vruchten zoals liefde en trouw vanuit een leven uit de opstanding van Jezus Christus.
Indien iemand Mij wil dienen, hij volge Mij, om daar te zijn waar Christus en waar de Vader hem zal eren. (Joh.12:26). En we zijn heerlijkheid aanschouwen. (Joh.17:24). Wanneer ik dit opschrijf, denk ik aan Jezus’ gelijkenis van de zaaier.(Matt.13:1-9). Jezus spreekt vanuit een schip, omdat er zeer veel mensen op de kade staan. Als ik de gelijkenis lees, heb ik de indruk dat Hij ook over zichzelf spreekt; dat Hijzelf de zaaier is die het woord zaait. (Mark.4:14).
Hij ziet dat zijn woord niet altijd in goede aarde valt. Zijn gelijkenis begint er al mee dat een deel van het zaad langs de weg valt waar vogels het zaad oppikken en mensen er overheen lopen. Net zoals het zaad dat op steenachtige plaatsen terecht komt en het woord niet tot volle wasdom kan komen. En dat geldt ook voor het zaad dat tussen de dorens valt en het woord verstikt wordt door zorg en problemen. Maar gelukkig valt er ook zaad in goed toebereide grond, in harten van mensen, die het woord van onze God met blijdschap ontvangen , waardoor het zaad sterft, uiteen valt en -als zodanig- verdwijnt, maar bloeit om zijn vruchten te voorschijn te brengen, waartoe het zaad ook bedoeld is. God zoekt in ons leven geen woorden maar vruchten! Denk maar aan liefde, blijdschap, vrede, goedheid, zachtmoedigheid en nog veel meer. (Gal.5:22).
Ik herinner me nog, hoe ik zelf in een uiterst moeilijke situatie belandde, waar ik noch vooruit, noch achteruit kon, maar ik Gods nabijheid sterk ervoer; zijn aanwezigheid bleek veel sterker dan die moeilijke situatie, die voortduurde. Daarna- in zijn blijvende aanwezigheid- leerde ik de rijkdom van het wachten op Hem kennen en ervoer ik hoe indrukwekkend Gods kracht is, wanneer wij Hém volgen. Niet de eigen kracht en het eigen gelijk triomfeert, maar Gods eigen Geest, die alle inbreng van mensen ver te boven gaat en door alle verdrukking heen zijn liefde in ons doet zegevieren.
Ik denk ook aan de geschiedenis van Jozef, die, verkocht door zijn broeders en in een gevangenis belandt waar hij opvalt als een zeer goede toezichthouder. De reden was zoals we verder lezen: “omdat de Heer hem terzijde stond en alles wat Jozef ter hand nam voorspoedig liet verlopen”. (Gen.39:23). Wat prachtig te lezen dat Jozef niet zijn eigen weg volgt maar zich door Gods levende Geest laat vormen naar zijn beeld en bedoeling. Alleen zo kon hij een aanleiding zijn tot zegen en behoud van mensen en tot eer van God. Door moeiten, ja zelfs door de dood heen. Als de graankorrel sterft en uit de dood het opstandingsleven tevoorschijn komt.
Wie Hem volgt, ervaart zijn vormende hand en ontvangt versterking van zijn geloofsvertrouwen, blijdschap en perspectief in zijn leven met Hem; ook door moeiten heen. Hij wil dat je wandelt met Hem, met achterlaten, of voorbij zien van alles wat het nieuwe leven in de weg staat. En zo de werken doet die Hij voor jou bereid heeft. (Ef.2:10). Wat is het toch buitengewoon wanneer wij in ons leven op aarde met Hem gaan wandelen. Is dit niet Gods bedoeling? Paulus is daar duidelijk over: Gods kinderen zullen gelijkvormig zijn aan het beeld van zijn Zoon. Hij heeft de zijnen geroepen, gerechtvaardigd én verheerlijkt ((Rom. 8:29,30). Reeds van den beginne was dit reeds Gods verlangen als Hij enthousiast uitroept: Laat Ons mensen maken naar ons beeld en gelijkenis. (Gen.1:26).
Ook van David kennen wij zijn moeiten en problemen. Maar met en door onze God, heeft ook hij een plaats Gods hart en in zeer vele harten, die zijn lofgezangen meezingen.
Kerntekst:
Wie zijn leven probeert te behouden, zal het verliezen,
maar wie zijn leven verliest omwille van Mij en mijn evangelie, die zal het behouden.
(Mark.8:35).
Lied.
refrein:
Juicht , want Jezus is Heer!
Kinderen Sions, verblijdt u ter ere van Hem, die ons lief heeft.
Hij is verrezen en leeft,
Jezus de Koning, die mensen het leven weer geeft.
Wees als een boom, die vrucht draagt,
ieder seizoen op zijn tijd.
Drink van het levende water,
Jezus, de bron voor altijd, verrees.
Gebed.
Zeer geliefde Vader, wat bent U toch een heerlijke uitkomst voor velen die in dit aardse bestaan uw naam zoeken te eren met hun leven. Gaan uw ogen niet over de gehele aarde om krachtig bij te staan, hen wier hart volkomen naar U uitgaat? (2 Kron.16:9). Om de volle vrucht van uw plan in de harten van uw geliefden te openbaren. (Ef.1:17) en zijn heerlijkheid te kennen. We danken U dat U door uw Geest ons geweldig helpt om uw wil, uw bedoeling en verlangen uit te leven.
Recente reacties