"Doe daarom uw uiterste best..."
Deze duidelijke woorden van de apostel Petrus zijn het begin van zijn oproep aan gelovigen tot een waarachtig leven met God (2 Petr.1:5-11 Vertaling 'Groot Nieuws').
Wellicht merkt u op dat ons leven niet bestaat uit persoonlijke prestaties, maar uit geloof en genade door Hem die alles reeds voor ons heeft volbracht. Inderdaad, dat is juist!
Echter, de apostel Petrus schrijft, dat God aan ons, in dat kostbare geloof met al Gods grote en waardevolle beloften, alle mogelijkheden gegeven heeft die nodig zijn voor ons leven in zijn dienst. Zo'n heerlijke mogelijkheid is dat u en ik in Hem, Christus, deel hebben aan de Goddelijke natuur.
Dit belangrijke: het deel krijgen aan het wezen van God, verwoordt Petrus in een unieke ontwikkelingslijn van ons geloof waartoe de apostel de gelovigen oproept: "Doe daarom uw uiterste best uw geloof te verrijken met deugdzaamheid, deugdzaamheid met kennis, kennis met zelfbeheersing, zelfbeheersing met volharding, volharding, met godsvrucht, godsvrucht met onderlinge vriendschap en vriendschap met liefde jegens allen. Wanneer u deze gaven in toenemende mate bezit, zullen ze uw kennis van onze Heer Jezus Christus werkzaam en vruchtbaar maken". Wat een prachtige ontwikkelingsgang van ons geloofsleven geeft de apostel mee aan de gelovigen, aan ons. Een levenswijze, die dat allerbelangrijkste, de hartekennis van onze God en Vader, steeds voor ogen heeft en "zijn uiterste best" doet om Gods liefde in zijn leven alle ruimte te geven.
Ik moet denken aan de gelijkenis van de man die alles verkocht om die schat in de akker te bezitten (Matt.13:44). Een ander voorbeeld is dat van de bruid die haar vriend, die haar bemint, te ontmoeten en te spreken en bij hem te zijn om hem, haar "eeuwige" liefde, zoals zij dat soms noemt, nog meer te kennen.
Dat 'eeuwige' is zo gek nog niet. Zij wil met hem haar hele leven delen!
Het "je uiterste best doen" is niet allereerst een kwestie van doen, maar van liefde, de drijvende kracht van haar doen én laten. Wat een prachtig voorbeeld van onze liefde voor Hem, onze Heer die ons het eerst heeft liefgehad. Wij zullen in ons leven veel dingen laten, om met Hem onze Heer te zijn.
Die heel duidelijke titel: "Doe daarom uw uiterste best..." (2 Petr.1:5. Vertaling: Groot Nieuws) heb ik gebruikt om het grote belang van de bevestiging van onze roeping en verkiezing in ons aardse bestaan te verhelderen. In andere vertalingen treffen we andere teksten aan, zoals: "Maar daarvoor hebt u meer nodig dan vertrouwen alleen. U moet ook uw best doen om goed te zijn. En zelfs dat is niet genoeg. U moet God beter leren kennen en weten wat Hij wil." (2 Petr.1:5 Vertaling: Het Boek).
Of onze eigen 'Jongbloed' vertaling van deze tekst: "Span daarom al uw krachten in om uw geloof te verrijken..."
En ook op andere wijzen lezen we over dat belangrijke in ons leven. Denk aan de apostel Paulus, die, om Christus te winnen, alles wat winst was voor zijn leven als schriftgeleerde, bestempelt als schade en zelfs als "vuilnis". Waarom? Om Hem,Christus, te kennen en de kracht van zijn opstanding en de gemeenschap aan zijn lijden. Om te mogen komen tot de opstanding uit de doden: "Ik jaag ernaar of ik het ook grijpen mocht."
Paulus' leven getuigt ervan slechts één ding te doen: vergeten wat achter hem ligt en jagen naar hetgeen vóór hem ligt: het doel: de prijs van zijn roeping die van boven, in Christus is. (Fil.3:7-14).
De apostel Petrus wenst ons, als lezer van zijn brief, genade en vrede in overvloed, door de kennis van God en van Jezus onze Heer.
(2 Petr.1:2).
Kerntekst.
En zij trokken hun schepen op het land en lieten alles achter en volgden Hem.
(Lucas 5:11).
Lied.
Amen, Heiland, 'k wil U volgen, volgen waar U mij ook leidt;
moeilijk moge 't pad vaak wezen 't straalt toch van uw heerlijkheid!
Ja, ik volg U, ja ik volg U, waar de weg ook henen leidt.
Ja, ik volg U, ja ik volg U, op de weg naar d' eeuwigheid.
Gebed.
Vader, wat bent U toch een heerlijke God! U dringt zich niet aan ons op, maar U roept ons: "Volg Mij na". Hoe bijzonder is dat; U navolgen in een heel nieuw leven. Niet mijn zelfgekozen weg, maar uw weg; een nieuwe en levende weg (Hebr. 10:20). En, Vader, wat het mooiste is, dat wij uw geliefden zijn. Dat wij wandelend met U, uw hulp ervaren door uw Geest, die ons de weg wijst naar dat nieuwe leven met U. Wij willen ons met ons hele wezen inzetten en zelfs tot het uiterste gaan om steeds bij U te zijn die ons liefheeft en ons roept, en zijn stem laat horen.
Glorie voor uw naam!
Recente reacties