Vrijwel ieder mens denkt na over zijn of haar levenseinde en over de vraag of er nog een leven na de dood is.

Allereerst wil ik opmerken dat het van grote waarde is dat Gods kinderen door hun leven met de opgestane Heer en door de werking van de Heilige Geest in hun binnenste, weet hebben van Christus, die van zijn Vader macht ontvangen heeft, om aan alle mensen die Hij aan zijn Zoon gegeven heeft eeuwig leven te schenken. Eeuwig  leven houdt immers in dat zij U, de enige en waarachtige God, en Christus die U gezonden hebt, van harte kennen. (Lees Joh.17:2 en 3).

 Toch blijven er ook vragen over het  leven na de dood. Door de opstanding van Jezus Christus zijn en worden ook wij opgewekt, maar hoe zal dat zijn? Zal ik mijn overleden vrouw weer herkennen"? En meer van dergelijke vragen. Ook bij de discipelen.

Dat laatste lezen we in Mattheüs 20:20-22. De moeder van Johannes en Jakobus gaat met haar beide zonen naar Jezus met het verzoek haar te beloven dat haar beide zonen in het Koninkrijk naast Jezus zouden zitten; één aan zijn rechterzijde en één aan zijn linkerzijde.

Ze wilde vast een ereplaatsje voor haar beide zonen reserveren in de hemel.

Het antwoord dat Jezus geeft is echter van belang voor ons, die iets willen weten over het zogenaamde hiernamaals. Jezus zegt namelijk:

"Kunnen jullie de beker drinken die ik moet drinken"? Hieruit leren we dus dat onze plaats bij God in zijn Koninkrijk mede bepaald wordt door de plaats die wij hier op aarde voor Gods aangezicht hebben. De beker die we drinken, dat wil zeggen, dat te doen waartoe God ons roept. Ook door moeiten heen.

Denk aan het Onze Vader gebed: Uw wil geschiede gelijk in de hemel, zo ook op aarde. Onze gehoorzaamheid in het volbrengen van Gods wil voor ons leven nu, bepaalt sterk onze plaats bij God; nu én straks. Persoonlijk geloof, dat Gods geliefden elkaar in de hemel zullen herkennen, evenals zij elkaar reeds tevoren in het opstandingsleven op aarde in Gods woord, in Christus, hebben herkend. De Emmaüsgangers uit Lucas 24 herkenden de opgestane Heer pas na zijn onderwijzing op weg naar hun huis en zijn zegen wanneer Hij hun het brood aanreikt. Daardoor gaan zij terug naar Jeruzalem, naar de broeders! Met de feestvreugde in hun hart.

Datzelfde lezen we ook in de waarschijnlijk laatste gelijkenis, die van de talenten uit Mattheüs 25. Rekening houdend met ieders mogelijkheden en geaardheid, vertrouwde de heer zijn bezit -zeer waardevolle talenten-toe aan zijn drie  knechten.  De eerste twee wisten de schatten die zij van God ontvingen te verdubbelen. Zij kregen beiden te horen: "Over weinig bent u getrouw geweest, over veel zal Ik u stellen. Ga in tot de feestvreugde van uw Heer". De derde persoon had de rijkdom van zijn Heer (tijdens zijn leven) begraven. Weggestopt. We weten de afloop.

Wat is voor onze God het heden toch belangrijk! Onze plaats in de hemel wordt dus mede bepaald door onze trouw aan zijn woord.

Ik denk aan Hebr.3:7 en 15, waar de heilige Geest zegt: Heden, indien u Gods stem verstaat, verhardt dan uw harten niet zoals het volk van God in de woestijn, die nooit het beloofde land zijn binnengegaan. 

De apostel Paulus schrijft: "U weet trouwens, hoe wij, als een vader zijn eigen kinderen, u hoofd voor hoofd vermaanden, aanmoedigden, en betuigden te blijven wandelen, waardig aan God, die U roept tot zijn eigen Koninkrijk en heerlijkheid  (1 Thess.2: 11,12).  En elders zegt hij: Wij die de  heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid (2 Cor. 3:18). Het hiernamaals zal reeds in ons leven op aarde zichtbaar en tastbaar zijn, Wij zijn immers door God als rechtvaardigen aangenomen en leven in vrede met God door onze Heer Jezus Christus.(Rom.5:1).

Wat prachtig dat Gods leven in vrede reeds hier op aarde ons deel zal zijn. De engelen zongen daar reeds van. "Vrede op aarde  in de mensen van welbehagen!"