Tekst voor vandaag Genesis 11:1-9

We lezen Genesis op de wijze van de lectio divina (zie voor een uitleg daarvan mijn stukje van 1 januari wat aan het eind hiervan staat), en maken gebruik van de ‘Orde van een persoonlijk morgengebed’ uit het Dienstboek van de Protestantse kerk. Wanneer je weinig tijd hebt, kun je ook alleen de tekst van de dag lezen en de lectio met mijn gedachten daarbij.

Lofprijzing
Geprezen zij de Aanwezige, de God van Israel,
de God die wonderen doet, Hij alleen,
geprezen zij zijn heerlijke naam voor eeuwig,
moge zijn heerlijkheid heel de aarde (en ook mijn leven) vervullen.

Stilte
Adem rustig en wordt innerlijk stil. Neem hier de tijd voor. Leg aan God voor wat je nu bezighoudt.

Lezing
We lezen vandaag Genesis 11:1-9 in enkele vertalingen hardop.

Genesis 11:1-9
NBV21: Ooit werd op aarde één enkele taal gesproken. 2 Toen de mensen in oostelijke richting trokken, kwamen ze in Sinear bij een vlakte, en daar vestigden ze zich. 3 Ze zeiden tegen elkaar: ‘Laten we van klei blokken vormen en die goed bakken in het vuur.’ De kleiblokken gebruikten ze als stenen, en aardpek als specie. 4Ze zeiden: ‘Laten we een stad bouwen met een toren die tot in de hemel reikt. Zo vestigen we onze naam, en dan zullen we niet over de hele aarde verspreid raken.’ 5 Maar toen daalde de HEER af om te kijken naar de stad en de toren die de mensen aan het bouwen waren. 6 Dit is één volk en ze spreken allemaal een en dezelfde taal,’ zei de HEER, ‘en wat ze nu doen is nog maar het begin. Alles wat ze verder nog van plan zijn, ligt nu binnen hun bereik. 7 Laten wij naar hen toe gaan en verwarring brengen in hun taal, zodat ze elkaar niet meer verstaan.’ 8 De HEER verspreidde hen van daar over de hele aarde, en de bouw van de stad werd gestaakt. Zo komt het dat die stad Babel heet, want daar bracht de HEER verwarring in de taal die op de hele aarde gesproken werd, en van daar verspreidde Hij de mensen over de hele aarde.

BGT: 11 Heel lang geleden sprak iedereen op aarde dezelfde taal. De mensen trokken toen van de ene plaats naar de andere. Zo kwamen ze op een keer in het oosten, in Babylonië. Ze gingen daar wonen in een dal.
Toen zeiden de mensen tegen elkaar: ‘Laten we van klei stenen bakken.’ Zo maakten ze bakstenens om mee te bouwen. Ze gebruikten teer om de stenen aan elkaar vast te maken. Toen zeiden ze: ‘Laten we een stad gaan bouwen met een toren die tot in de hemel komt. Dan worden we heel beroemd. En als we in die stad blijven, raken we niet over de hele aarde verspreid.’
5 Toen kwam de Heer naar de aarde. Hij kwam kijken naar de stad en de toren die de mensen aan het bouwen waren. Hij zei: ‘De mensen zijn nu één volk en ze spreken allemaal dezelfde taal. Wat ze hier doen, is nog maar het begin. Straks kunnen ze alles doen wat ze bedenken. Laat ik naar ze toe gaan. Ik zal ervoor zorgen dat ze elkaar niet meer kunnen verstaan.’
Toen verspreidde de Heer de mensen over de hele aarde. Ze stopten met de bouw van de stad.
Die stad wordt Babel genoemd. Daar zorgde de Heer ervoor dat de mensen elkaar niet meer konden verstaan. En dat ze overal op aarde gingen wonen.

HSV: ‘Heel de aarde had één taal en eendere woorden. En het gebeurde, toen zij naar het oosten trokken, dat zij een vlakte in het land Sinear vonden. Daar gingen zij wonen. En zij zeiden allen tegen elkaar: Kom, laten wij kleiblokken maken en die goed bakken! En de kleiblokken dienden hun tot steen en het asfalt diende hun tot leem. En zij zeiden: Kom, laten wij voor ons een stad bouwen, en een toren waarvan de top in de hemel reikt, en laten we voor ons een naam maken, anders worden wij over heel de aarde verspreid! Toen daalde de HEERE neer om de stad en de toren te zien die de mensenkinderen aan het bouwen waren, en de HEERE zei: Zie, zij vormen één volk en hebben allen één taal. Dit is het begin van wat zij gaan doen, en nu zal niets van wat zij zich voornemen te doen, voor hen onmogelijk zijn. Kom, laten Wij neerdalen en laten Wij hun taal daar verwarren, zodat zij geen van allen elkaars taal zullen begrijpen. Zo verspreidde de HEERE hen vandaar over heel de aarde, en zij hielden op met het bouwen van de stad. Daarom gaf men haar de naam Babel; want daar verwarde de HEERE de taal van heel de aarde, en vandaar verspreidde de HEERE hen over heel de aarde.’

The Message: ‘At one time, the whole Earth spoke the same language. It so happened that as they moved out of the east, they came upon a plain in the land of Shinar and settled down. They said to one another, “Come, let’s make bricks and fire them well.” They used brick for stone and tar for mortar. Then they said, “Come, let’s build ourselves a city and a tower that reaches Heaven. Let’s make ourselves famous so we won’t be scattered here and there across the Earth.” God came down to look over the city and the tower those people had built. God took one look and said, “One people, one language; why, this is only a first step. No telling what they’ll come up with next—they’ll stop at nothing! Come, we’ll go down and garble their speech so they won’t understand each other.” Then God scattered them from there all over the world. And they had to quit building the city. That’s how it came to be called Babel, because there God turned their language into “babble.” From there God scattered them all over the world.’
‭‭
Lectio (wat valt mij op)
De torenbouw van Babel is een prachtig verhaal. Het verwijst naar de enorme bouwwerken die ook op dit moment nog in Irak te vinden zijn. Bouwwerken die letterlijk tot in de hemel reiken. Een enorm cultureel project, maar het gaat wel om de eigennaam, de eigen eer. De zorg voor de breedte van de aarde is uit het zicht geraakt en mensen staan zelf centraal. Het draait om het prestige van mensen en niet meer om de aarde te bewerken en te bewaren. Er worden enorme torens gebouwd, maar er is geen oog meer om de aarde te bewerken en te bewaren. Een toren tot in de hemel bouwen lijkt heel wat, maar God moet afdalen om het te kunnen zien. Waar het echt om gaat in de wereld valt niet met handen te bouwen, maar moet uit de goddelijke werkelijkheid neerdalen. Zonder God is alles mogelijk maar niet wat echt nodig is. Dat God de taal verwart heeft als bedoeling dat we weer bij onze bestemming uitkomen. Babel wordt een stad met babbeltjes, en alle mensen raken verspreid over de aarde.

Meditatio (Moment van inkeer en verstilling)
Neem dit gedeelte en hoor wat de Aanwezige je hierin vandaag te zeggen heeft. Laat het van je hoofd naar je hart afdalen.
Bonhoeffer heeft eens gezegd: ‘Het is beter om weinig en langzaam in de Bijbel te lezen en te wachten tot het tot je is doorgedrongen, dan misschien wel veel van Gods Woord te weten maar het niet in je op te slaan.’ En St. Franciscus zei: ‘Veel weten en niets smaken, wat baat het?’

Enkele gedachten van mij
Door deze Babylonische spraakverwarring ontstaat er ook een veelheid aan culturen. Dat is iets wat God geschapen heeft. Over de hele wereld wordt er op verschillende manieren met de aarde omgegaan, en die verrijken elkaar. Maar er is ook een verwijdering daardoor van elkaar. En het bijzondere is dat met Pinksteren juist die verwijdering opgeheven wordt, zonder de verscheidenheid te niet te doen. Ieder hoort elkaar in zijn eigen taal spreken, maar de talen blijven wel bestaan. Het gaat met Pinksteren om communicatie met elkaar. Dat is wat zo nodig is, dat we elkaar blijven ontmoeten, dat we met elkaar in gesprek blijven, dat we van elkaar kunnen en willen leren. Alleen zo kunnen we de volle rijkdom van Gods schepping gaan genieten.

Oratio (Gebeden)
Wat zou je zelf vanuit dit gedeelte aan God willen zeggen?
⁃ Aanwezige, help ons echt te luisteren naar het eigene van die ander en zo te ontdekken wat U in die ander tot mij te zeggen hebt.

Contemplatio
Verkeer in Gods aanwezigheid ….

Slot
⁃ Voor wie of wat wil je vandaag danken of bidden?
….

⁃ Sluit de gebeden af met het Onzevader als gebed om de heilige Geest:
Onze Vader in de hemel,
laat uw naam geheiligd worden,
laat uw koninkrijk komen,
laat uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel.
Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben.
Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven wie ons iets schuldig is.
En breng ons niet in beproeving, maar red ons van het Kwaad.
Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid.
Amen.

Ga zo als gezegende mensen de dag in.

Ds. Sjaak Visser