Tekst voor vandaag Genesis 2:1-3

We lezen Genesis op de wijze van de lectio divina (zie voor een uitleg daarvan mijn stukje van 1 januari wat aan het eind hiervan staat), en maken gebruik van de ‘Orde van een persoonlijk morgengebed’ uit het Dienstboek van de Protestantse kerk. Wanneer je weinig tijd hebt, kun je ook alleen de tekst van de dag lezen en de lectio met mijn gedachten daarbij.

Lofprijzing
Geprezen zij de Aanwezige, de God van Israel,
de God die wonderen doet, Hij alleen,
geprezen zij zijn heerlijke naam voor eeuwig,
moge zijn heerlijkheid heel de aarde (en ook mijn leven) vervullen.

Stilte
Adem rustig en wordt innerlijk stil. Neem hier de tijd voor. Leg aan God voor wat je nu bezighoudt.

Lezing
We lezen vandaag Genesis 2:1-3 in verschillende vertalingen hardop.

Genesis 2:1-3
NBV21: zo werden de hemel en de aarde in al hun rijkdom voltooid. Op de zevende dag had God zijn werk voltooid. Op de zevende dag rustte Hij van zijn werk dat Hij gedaan had. God zegende de zevende dag en heiligde die, want op die dag rustte Hij van heel zijn scheppingswerk.

BGT: Zo werden de hemel en de aarde gemaakt, en alle prachtige dingen die daarbij horen.
² Op de zevende dag was God klaar met zijn werk. Toen rustte hij uit. ³ God zegende de zevende dag. Hij maakte van die dag een bijzondere dag. Want op die dag was hij klaar met de schepping en rustte hij uit van al zijn werk.

HSV: ‘Zo zijn de hemel en de aarde voltooid, en heel hun legermacht. Toen God op de zevende dag Zijn werk, dat Hij gemaakt had, voltooid had, rustte Hij op de zevende dag van al Zijn werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die, want daarop rustte Hij van al Zijn werk, dat God schiep door het te maken.’
‭‭
The Message: ‘Heaven and Earth were finished, down to the last detail. By the seventh day God had finished his work. On the seventh day he rested from all his work. God blessed the seventh day. He made it a Holy Day Because on that day he rested from his work, all the creating God had done. This is the story of how it all started, of Heaven and Earth when they were created.’

Lectio (wat valt op)
De kroon op de schepping is niet de mens maar is de zevende dag, de rustdag. Die dag is ook een scheppingswerk van God. En wat voor God de laatste dag is, de zevende, is voor de mens de eerste dag. De mens begint zijn leven dus met te rusten in het werk van God. De mens leeft niet om te werken, maar werkt om te leven. Het leven is de oorsprong en het doel van de mens. De rust is het doel van de schepping. Het bijzonder is ook dat deze dag niet eindigt. Er staat nu niet het was avond en het was morgen de zevende dag. Deze dag is een eindeloze dag, waarop in een groot visioen alles uit zal lopen. Het is de dag die geheiligd wordt, waarop je heel mag worden. Het is ook de dag die gezegend wordt, waarop je de vruchten van je werk mag genieten. Tot het wezen van ons geschapen zijn hoort dus ook dat we rust weten te houden.

Meditatio (Moment van inkeer en verstilling)
Neem dit gedeelte en hoor wat de Aanwezige je hierin vandaag te zeggen heeft. Laat het van je hoofd naar je hart afdalen.
Bonhoeffer heeft eens gezegd: ‘Het is beter om weinig en langzaam in de Bijbel te lezen en te wachten tot het tot je is doorgedrongen, dan misschien wel veel van Gods Woord te weten maar het niet in je op te slaan.’ En St. Franciscus zei: ‘Veel weten en niets smaken, wat baat het?’

Enkele gedachten van mij
Ik las vandaag iets van Juliana van Norwich. Zij heeft in een visioen gezien hoe je achter alles wat is en wat je doet de rust van Gods aanwezigheid kan zien. De schepping is klein, maar Gods liefde maakt het groots. De zevende dag, de rustdag, kan je daarmee verbinden.
‘Daarop toonde Hij mij een klein ding, ongeveer zo groot als een hazelnoot, dat, rond als een balletje, in de palm van mijn hand leek te liggen. Ik bekeek het nauwkeurig met het oog van mijn begrijpend vermogen en dacht: ‘Wat zou dit kunnen zijn?’ Het antwoord was heel algemeen: ‘Dit is al het geschapene.’ Verwonderd vroeg ik mij af hoe het kon blijven bestaan want, klein als het was, had ik het gevoel dat het plots in het niets zou kunnen verzinken. Het antwoord dat Hij me ingaf was: ‘Het bestaat en het zal altijd blijven bestaan, want God bemint het. En zo heeft elk ding het zijn te danken aan Gods liefde.’ (…)
Dit kleine geschapen ding, ik had het gevoel dat het zo nietig was dat het in het niets had kunnen verzinken. Dit is iets dat we nodig moeten weten, opdat we behagen zouden scheppen in de onthechting aan al het geschapene, om God die ongeschapen is, lief te hebben en te bezitten. De reden immers waarom ons hart en onze ziel niet echt tot rust komen, is dat we hier naar rust op zoek gaan, in dit nietig dingetje waarin ze niet te vinden is, en onze God niet kennen, die almachtig is, alwijs en algoed: Hij die de ware rust is. God wil gekend worden en Hij schept er behagen in dat we in Hem uitrusten, want al wat beneden Hem staat kan ons geen voldoening schenken. En dat is de reden waarom geen enkele ziel rust vindt, tot zij aan al het geschapene onthecht is. Wanneer zij aldus onthecht is, uit vrije wil en uit liefde, om Hem te bezitten die alles is, dan is ze in staat om geestelijk rust te ontvangen.’

Oratio (Gebeden)
Wat zou je zelf vanuit dit gedeelte aan God willen zeggen?
        ⁃       Aanwezige, leer mij  de rust weer te vinden en zo mijn leven met U te verbinden. Geef mij de moed om in uw rust te leven.

Contemplatio
Verkeer in Gods aanwezigheid ….

Slot
        ⁃       Voor wie of wat wil je vandaag danken of bidden?
….

        ⁃       Sluit de gebeden af met het Onzevader als gebed om de heilige Geest:
Onze Vader in de hemel,
laat uw naam geheiligd worden,
laat uw koninkrijk komen,
laat uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel.
Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben.
Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven wie ons iets schuldig is.
En breng ons niet in beproeving, maar red ons van het Kwaad.
Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid.
Amen.

Ga zo als gezegende mensen de dag in.

Ds. Sjaak Visser