Tekst voor vandaag Psalm 103 vs. 9-22

We lezen de Psalmen op de wijze van de lectio divina (zie voor een uitleg daarvan mijn stukje van 1 januari wat aan het eind hiervan staat), en maken gebruik van de ‘Orde van een persoonlijk morgengebed’ uit het Dienstboek van de Protestantse kerk. Wanneer je weinig tijd hebt, kun je ook alleen de Psalm van de dag lezen en de lectio met mijn gedachten daarbij.

Lofprijzing
Geprezen zij de Aanwezige, de God van Israel,
de God die wonderen doet, Hij alleen,
geprezen zij zijn heerlijke naam voor eeuwig,
moge zijn heerlijkheid heel de aarde (en ook mijn leven) vervullen.

Stilte
Adem rustig en wordt innerlijk stil. Neem hier de tijd voor. Leg aan God voor wat je nu bezighoudt.

Lezing
We lezen vandaag Psalm 103 twee keer hardop. Vandaag staan we stil bij de verzen 9-22.

Psalm 103

1 Van David.

Prijs de HEER, mijn ziel,
prijs, mijn hart, zijn heilige naam.
2 Prijs de HEER, mijn ziel,
vergeet niet één van zijn weldaden.

3 Hij vergeeft u alle schuld,
hij geneest al uw kwalen,
4 hij redt uw leven van het graf,
hij kroont u met trouw en liefde,
5 hij overlaadt u met schoonheid en geluk,
uw jeugd vernieuwt zich als een adelaar.

6 De HEER doet wat rechtvaardig is,
hij verschaft recht aan de verdrukten.
7 Hij maakte aan Mozes zijn wegen bekend,
aan het volk van Israël zijn grootse daden.

8 Liefdevol en genadig is de HEER,
hij blijft geduldig en groot is zijn trouw.
9 Niet eindeloos blijft hij twisten,
niet eeuwig duurt zijn toorn.

10 Hij straft ons niet naar onze zonden,
hij vergeldt ons niet naar onze schuld.
11 Zoals de hoge hemel de aarde overspant,
zo welft zich zijn trouw over wie hem vrezen.

12 Zo ver als het oosten is van het westen,
zo ver heeft hij onze zonden van ons verwijderd.
13 Zo liefdevol als een vader is voor zijn kinderen,
zo liefdevol is de HEER voor wie hem vrezen.
14 Want hij weet waarvan wij gemaakt zijn,
hij vergeet niet dat wij uit stof zijn gevormd.

15 De mens – zijn dagen zijn als het gras,
hij is als een bloem die bloeit op het veld
16 en verdwijnt zodra de wind hem verzengt;
de plek waar hij stond, kent hem niet meer.

17 Maar de HEER is trouw aan wie hem vrezen,
van eeuwigheid tot eeuwigheid.
Hij doet recht aan de kinderen en kleinkinderen
18 van wie zich houdt aan zijn verbond
en naar zijn geboden leeft.

19 De HEER – zijn troon staat vast in de hemel,
als koning heerst hij over alles.
20 Prijs de HEER, u die zijn boden bent,
sterke helden die doen wat hij zegt,
gehoorzaam aan het woord dat hij spreekt.

21 Prijs de HEER, hemelse machten,
dienaren die doen wat hem behaagt.
22 Prijs de HEER, al zijn schepselen,
prijs hem, overal in zijn rijk.
Prijs de HEER, mijn ziel.

Lectio (wat valt op)
De sfeer waarin de Aanwezige ons wil laten leven is een sfeer van vergeving, van opnieuw kunnen beginnen. Steeds weer een nieuwe start kunnen maken. ‘Zijn vergeving is vrijwel totaal: als je haar zou willen opmeten, strekt zij vertikaal van hemel tot aarde en horizontaal van oost naar west; dan zit je dus echt aan de grenzen van wat mogelijk is.’ (Schwüste) Vergeving schept een weg naar de toekomst. We zitten niet meer gebonden en vast aan wat we gedaan hebben, we zitten niet meer gevangen in de gevolgen van onze daad. Karma is doorbroken. Vergeving verbreekt de ketenen waarin we gevangen zitten en bevrijd ons van ons verleden. Daarom moeten we de bede uit het Onze Vader ‘Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hen vergeven die ons iets schuldig zijn’ niet voorwaardelijk lezen, alsof God zich van onze moed tot vergeven afhankelijk zou maken. Het duidt de sfeer van vergeving aan waarin je heel je leven onderdompelt. Dat is ook de sfeer waarin deze psalm ons brengt. Hier wordt de Aanwezige ook vergeleken met een vader die zich liefdevol ontfermt over zijn kinderen. Omdat Hij weet hoe kwetsbaar en broos we zijn. Hij kent ons, Hij is onze Maker, Hij heeft ons gevormd uit stof. We leven bij de dag, en onze dagen zijn als een veldboeket. Maar die verdwijnt weer wanneer de hete woestijnwind erover waait. En dan staat er niet wat je zou verwachten, hij kent zijn plaats niet meer. Nee, er staat: zijn plaats kent hem niet meer. Hij is van de aardbodem verdwenen, maar opgenomen in de liefde en trouw van de Aanwezige, die niet loslaat wat zijn hand is begonnen. In die liefde ben je van eeuwigheid tot eeuwigheid, altijd opgenomen. En dat zet zich door in je nageslacht, in de kindskinderen, zolang zij binnen die verbondenheid met de Aanwezige leven. Want in de hemelse goddelijke geestelijke sfeer is het koningschap van de Aanwezige stevig verankerd. Dat heeft zijn uitstraling over alles.
De dichter is er verrukt van. En zo roept hij heel de schepping op deze Aanwezige te prijzen, te zegenen, te verheerlijken. Hij begint met de engelen voor wie dit toch de hoofdzaak van hun bestaan is. Daarna alle machten en krachten die hun invloed op dit aardrijk uitoefenen. En hij rond zijn gedicht af zoals hij begonnen is met een oproep aan zichzelf: Prijs, zegen, verheerlijk deze Aanwezige mijn ziel. Het genot van deze schoonheid is niet compleet voordat het onder woorden is gebracht. Zo komt dit veldboeket tot zijn volle bloei.

Meditatio (Moment van inkeer en verstilling)
Neem een kort gedeelte hieruit en hoor wat de Aanwezige je hierin vandaag te zeggen heeft. Laat het van je hoofd naar je hart afdalen.
Bonhoeffer heeft eens gezegd: ‘Het is beter om weinig en langzaam in de Bijbel te lezen en te wachten tot het tot je is doorgedrongen, dan misschien wel veel van Gods Woord te weten maar het niet in je op te slaan.’ En St. Franciscus zei: ‘Veel weten en niets smaken, wat baat het?’

Enkele gedachten van mij
Doordat de Aanwezige ons laat leven in een sfeer van vergeving is er een toekomst die geen einde heeft. Hoe kwetsbaar en broos we ook zijn, we zijn opgenomen in de oneindige liefde en trouw van de Aanwezige. Dat is het enige dat eeuwigheidswaarde heeft.

Oratio (Gebeden)
⁃ Wat zou je zelf vanuit dit gedeelte tegen God willen zeggen? …
Dank Aanwezige dat U me nooit loslaat, dat niets me kan scheiden van uw liefde.

Contemplatio
Verkeer in Gods aanwezigheid ….

Slot
⁃ Voor wie of wat wil je vandaag danken of bidden?
….

⁃ Sluit de gebeden af met het Onzevader als gebed om de heilige Geest:
Onze Vader in de hemel,
laat uw naam geheiligd worden,
laat uw koninkrijk komen,
laat uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel.
Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben.
Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven wie ons iets schuldig is.
En breng ons niet in beproeving, maar red ons van het Kwaad.
Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid.
Amen.

Ga zo als gezegende mensen de dag in.

Ds. Sjaak Visser