Corona heeft ons leven en ook het samenleven van de kerk veranderd. Het is makkelijk om in beslag genomen te worden door wat niet meer kan. Het lijkt me zinvol om te kijken wat wel kan, hoe kunnen we van de nood een deugd maken. Daar wil ik me de komende tijd mee bezig houden. En zo weer opnieuw met mijn werk voor de gemeente beginnen.

Elkaar weer thuis ontmoeten in plaats van na de kerkdienst

Het eerste wat ik wil gaan stimuleren is om elkaar thuis te ontmoeten. Dat kan door elkaar na de kerkdienst uit te nodigen. Het kan ook door samen digitaal een kerkdienst thuis te kijken, of na de dienst bij gemeenteleden in de buurt een kopje koffie te drinken (alles natuurlijk binnen de richtlijnen van het RIVM). Je moet dan wel weten wie je daarvoor in je buurt kan benaderen. Dat kunnen we als gemeente coördineren en we kunnen ook wekelijks een stelling, vraag of spreuk als gespreksonderwerp aandragen. Dit is het eerste wat ik met een klein groepje wil gaan uitwerken.

Kinderkerstfeest

Op kerstavond was er altijd een gemeenschappelijk kinderkerstfeest, samen met de Menorah-gemeente en met de Zaankerk. Vanwege corona willen we dit jaar een kerstlichtjestocht in het Jagersveld organiseren, waar op verschillende plaatsen delen van het kerstverhaal gespeeld worden. In de buitenlucht kan en mag veel meer dan binnen en het is ook makkelijker om daar andere kinderen voor uit te nodigen.

Psalmenoverdenkingen

Ik pak het schrijven van de psalmenoverdenkingen weer op. De Psalmen reiken woorden aan om het geloof diep te doorleven en met allerlei verschillende situaties gelovig om te gaan. Wanneer je je bij e aanmeldt, dan kun je deze overdenkingen via de mail of via de app ontvangen. Het is sinds kort ook mogelijk om ze op mijn blog te lezen op de website van onze gemeente.

Overige zaken

Verder ben ik van plan om mee te gaan denken in de herinrichtingscie, de redactievergadering en bij de kerkenraadsvergaderingen. Ook maak ik deel uit van de kerngroep van Hart voor Zaanstad. Zo pak ik langzaam maar zeker weer delen van mijn werk voor de gemeente op. Het rouwen is een ongrijpbaar proces. Gelukkig heb ik een aantal mensen om me heen bij wie ik terecht kan en die mij hierin ondersteunen. Ik heb de steun van de gemeente en gemeenteleden de afgelopen weken en maanden zeer gewaardeerd. Opnieuw werd ik me bewust wat een groot voorrecht het is om deel uit te maken van een gemeenschap die je steunt en die je, juist ook door een moeilijke periode, draagt. Veel dank daarvoor!
Ds. Sjaak Visser