Tekst voor vandaag Psalm 77

We lezen de Psalmen op de wijze van de lectio divina (zie voor een uitleg daarvan mijn stukje van 1 januari wat aan het eind hiervan staat), en maken gebruik van de ‘Orde van een persoonlijk morgengebed’ uit het Dienstboek van de Protestantse kerk. Wanneer je weinig tijd hebt, kun je ook alleen de Psalm van de dag lezen en de lectio met mijn gedachten daarbij.

Lofprijzing
Geprezen zij de Aanwezige, de God van Israel,
de God die wonderen doet, Hij alleen,
geprezen zij zijn heerlijke naam voor eeuwig,
moge zijn heerlijkheid heel de aarde (en ook mijn leven) vervullen.

Stilte
Adem rustig en wordt innerlijk stil. Neem hier de tijd voor. Leg aan God voor wat je nu bezighoudt.

Lezing
We lezen vandaag Psalm 77 twee keer hardop.

Psalm 77

1 Voor de koorleider. Op de wijs van Jedutun. Van Asaf, een psalm.

2 Luid roep ik God, ik schreeuw het uit,
luid roep ik God – dat hij mij hoort.
3 Op de dag van mijn nood zoek ik de Heer,
bij nacht hef ik mijn handen, rusteloos,
mijn ziel laat zich niet troosten.
4 Ik denk aan God en moet zuchten,
mijn gedachten vermoeien mijn geest. sela

5 U laat me mijn ogen niet sluiten,
van onrust vind ik geen woorden,
6 ik zie terug op voorbije tijden,
op de dagen en jaren van vroeger,
7 bij nacht denk ik aan mijn spel op de snaren,
mijn hart zoekt, mijn geest vraagt:

8 Zou de Heer voor eeuwig verstoten,
zou hij niet langer liefhebben?
9 Is zijn trouw voorgoed verdwenen,
zijn woord voor eens en altijd verstomd?
10 Vergeet God genadig te zijn,
verbergt zijn ontferming zich achter zijn toorn? sela

11 En ik zeg: ‘Ik weet wat mij kwelt,
de hand van de Allerhoogste is niet meer dezelfde.’
12 Ik denk terug aan de daden van de HEER –
ja, ik denk aan uw wonderen van vroeger,
13 overweeg elk van uw werken
en houd in gedachten uw grote daden.

14 Uw weg, God, is een heilige weg –
welke god is zo groot als onze God?
15 U bent de God die wonderen doet,
u hebt de volken uw macht getoond,
16 uw arm heeft uw volk bevrijd,
de kinderen van Jakob en Jozef. sela

17 Toen het water u zag, o God,
toen het water u zag, begon het te beven,
een huivering trok door de oceanen.
18 De wolken stortten water,
de hemel dreunde luid,
uw pijlen flitsten heen en weer,
19 uw donder rolde dreunend rond,
bliksems verlichtten de wereld,
de aarde trilde en schokte.

20 Door de zee liep uw weg,
door de wijde wateren uw pad,
maar uw voetsporen bleven onzichtbaar.
21 U leidde uw volk als een kudde
door de hand van Mozes en Aäron.

Lectio (wat valt op)
Een van de meest schokkende ervaringen die je mee kan maken in je leven is, dat een relatie waar je altijd op vertrouwde, die een fundament vormde voor je leven, aan het wankelen wordt gebracht. Dat die toch niet zo betrouwbaar lijkt te zijn als je altijd gedacht had. Dat is wat de psalmist hier beschrijft in zijn relatie met God. Hij is er helemaal in vast gelopen. Hij merkt er niets meer van dat God voor hem gekozen heeft en hem nooit los zal laten. Hij merkt er niets van dat de Heer nog van hem houdt (vs. 8). Heel zijn denken loopt uit op één grote wanhoops schreeuw: ‘De rechterhand van de Allerhoogste is niet meer dezelfde. Ik kan Hem niet meer vertrouwen.’
Wanneer hij zo op de bodem van de put beland is, dan vindt er een omslag plaats. Hij praat niet meer over wie God is en wat Hij doet, maar hij begint met de Aanwezige te praten. Hij voedt het oud vertrouwen weer. Hij laat zich niet meer overrompelen door alle vragen van het heden, maar hij laat zich voeden vanuit Gods aanwezigheid in het verleden. Hij verbindt zich zo weer met God en wat Hij heeft gedaan en met wie Hij is. God die de machten van de chaos overwint in de doortocht door de Schelfzee en in de openbaring op de Sinai. Hij beschrijft het in beelden die je meenemen in een beleving ervan. En dan volgt er een mysterieuze zin waar je door stil gezet wordt. In denk dat die zin de sleutel is om echt in deze psalm binnen te komen. ‘U liep door de zee, maar uw voetsporen bleven onkenbaar.’ Dat God ons door de chaos heenleidt, dat geloven we. Hoe Hij dat doet, dat weten we niet, dat blijft onbekend en is iedere keer weer nieuw. We zullen het moeten doen met wat we wel weten, dat Hij ons als zijn schapen leidt door de herderlijke hand van Mozes en Aäron, door de wet en de profeten. Zo spreekt Hij tot ons en leidt Hij ons door de chaos van deze wereld. Wie Hij is veranderd niet. Maar hoe Hij is en wat Hij zo doet, het besef daarvan kan wel veranderen. Zijn voetafdruk wordt niet blijvend zichtbaar in het water, maar in de Schrift.

Meditatio (Moment van inkeer en verstilling)
Neem een kort gedeelte hieruit en hoor wat de Aanwezige je hierin vandaag te zeggen heeft. Laat het van je hoofd naar je hart afdalen.
Bonhoeffer heeft eens gezegd: ‘Het is beter om weinig en langzaam in de Bijbel te lezen en te wachten tot het tot je is doorgedrongen, dan misschien wel veel van Gods Woord te weten maar het niet in je op te slaan.’ En St. Franciscus zei: ‘Veel weten en niets smaken, wat baat het?’

Enkele gedachten van mij
Wanneer je geloof aan het wankelen wordt gebracht door wat je meemaakt, is het belangrijk om niet over God te praten, maar met Hem in gesprek te gaan. Wie Hij is kan niet veranderen, maar hoe Hij aanwezig is, de ervaring daarvan kan wel veranderen. Het gaat er dan om dat we ons steeds opnieuw weer laten leiden, bij de hand laten nemen door Mozes en Aäron, door de wet en de profeten.

Oratio (Gebeden)
⁃ Wat zou je zelf vanuit dit gedeelte tegen God willen zeggen? …
Aanwezige, laat uw aanwezigheid in het verleden ons leiden door de chaos van het heden.

Contemplatio
Verkeer in Gods aanwezigheid ….

Slot
⁃ Voor wie of wat wil je vandaag danken of bidden?
….

⁃ Sluit de gebeden af met het Onzevader als gebed om de heilige Geest:
Onze Vader in de hemel,
laat uw naam geheiligd worden,
laat uw koninkrijk komen,
laat uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel.
Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben.
Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven wie ons iets schuldig is.
En breng ons niet in beproeving, maar red ons van het Kwaad.
Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid.
Amen.

Ga zo als gezegende mensen de dag in.

Ds. Sjaak Visser